Jon Ibarra
Nahi duena sartu eta informazioa kompartzitzeko eta artzeko lekua da ahu.

Abenduaren 3 Euskeraren eguna izan zen. Nire uztes pixka bat gehiago hedatu behar zen. Ez zen esta telebistan atera behar zen bezala, zihuruenik gutxik jakin zuten Euskararen eguna izan zela. Nik uste dut joko txiki batxuekin zerbait gehiago egingo zela, ez zegoen ezer behar bezain berezirik, ez kompromisurik ez eser, zer da ahu? Eta gero Euskera ondo gordetzea nahi dugu?  Ahu gehiago landu behar da.

            Nik bereziki, Euskera zekitenekin Euskera hitzegiteko kompromisua hartu nuen. Parkean txoko batzuk eginez, jende gehiago animatuko zen. Txokoetan joku batzuk egotea txikientzat ondo egongo zen, zari txikiak bananduz. Arratsaldean  korrika egunean bezala, Otxartagako ikasle bat, hitz batsuk ezan beharko zituen buruhandiei sarrera emanez.

            Beharbada, ahu gehiegi eskatzea da, baina gehiago lagunduko zuen. Baina, ahu guztia ez du ezertarako balio jendea ez ba du nahi ezer egin nahi. Gure hizkuntza izan harren, hiztunak behar dira preserbatzeko.

Jon Ibarra

Egunon, publizitate bulegoko jaun andrea:

Gaur bertan, gosalorduan, "Antena 3"-n, iragarkiak ateratzen hasi dira. Azkena  10 minutuko iragarkia izan da: Heziketarako tresna bat zen eta, bertan, emakumeen gorputza nola hobetu, tresna honekin noski, esaten dute. Hamar minutuak enmakumeen ipurdia seinalatzen eta nola hobetzen duen, gizonak sexyago ikusteko makina hau erabiltzen duten emakumeei.

            Haserre nago, atzo, azaroaren 25-ean, emakume asko (baita gizonak ere) atera siren kalera beraien bizitza ondo tratatzeko, eta hurrengo egunean, gizonentzat sexy nola jarria ateratzen dute televistan, mesedez eta favorez.

            Gutun honekin, espero dut, iragarki-tzar hau kentzea, eta barkamen iragarkia ateratzea. Oraindik ez dakit zuen bulegoko andreak ez duten protestatu.

                                                                                              Jon Ibarra

Argazki hau, irakurketa lehiaketarentzat egin nuen pasaden egunean, espero dut irabaztea. Zer deritzozue?

Duela urte asko, Euskaldunak bale arrantzaleak zirenean, hemen lehenengoak ziren, denetarik zeukaten eta. Basoak egurrarekin, meategiak burdinarekin etab. Modu honetan itsasontzi bikainak zeuzkaten, gainera, sagardoa esagutu eta eramaten zuten, modu honetan, C vitemina mlortzen zuten, gaixotasunei aurre egiteko. 

Baleak harrapatzeko orduan, ez zuten edozein hartzen, handiena eta olio gehiena baizik. Bale honek ura botatzerakoan V forma egiten zuen. Portuetatik urezko V bat ikusterakoan, txalupak uretara botatzen ziren. Arpoilariek, leku berezi batera apuntatu behar izaten zuten, zeren beste aldeetan hezur lodiak zituzten. Arpoia begien artean zutenean,denak (txalupan zeudenak) elkarri gogor heltzen zioten, arpoiari soka bat lotuta zegoelako alde batetik, beste aldea, txalupara.

Beraz, balea nekatzen zenean, batzuen artean portura eramaten zuten, ganera, balea ez zen ondoratzen (koipeagaitik) hil eta gero. Balearen bizrra, ere saltzen zuten.

                                                                                                  Jon Ibarra